Waarom blijven we eigenlijk in oude valkuilen stappen en is het moeilijk om werkelijk te leven vanuit de ziel? Doen we dit omdat we gewend zijn om zo te leven en omdat het ons tot nu toe meer zekerheid geeft in plaats van onze oude patronen te wijzigen?
We vertonen vaak aangeleerd gedrag. Maar hoort dit gedrag nu werkelijk bij ons-Zelf? Ons doen en laten is afgestemd op wat anderen van ons vinden en ook al zeggen we dat wij ons daar niets van aantrekken, toch richten wij ons altijd nog op dat wat buiten ons ligt.
Wie zijn wij Zelf?
Wij zijn niet ons gedrag, vermogens en overtuiging. Onze persoonlijkheid is wat wij denken te zijn. Als wij willen groeien dan zullen wij aan ons-Zelf moeten blijven werken. Blijven zien en spiegelen, durven onderkennen dat er nog lagen zijn die nog onbewust zijn.
Durf deze lagen te ontdekken en oude gedachten en behoeften los te laten en je zult je Zelf steeds beter leren kennen. Door alle lagen heen kun je gaan zien wie je bent en wat je voelt in je kern en in je Zijn. Dan kun je echt vanuit bezieling leven.